Vanmiddag (ca. 14.40 uur) ben ik per trein naar Maastricht getogen. Eens kijken naar de tentoonstelling 'Over Goden en Doden' in Centre Céramique. Ik zie echt prachtige bronzen beeldjes. Wat een fijne lijnen. Bijna tweeduizend jaar oud. Vervolgens heb ik de bibliotheek bezocht. En daar een lekker kopje cappuccino gedronken. Ik nam het 'Filosofie Magazine' erbij. Lekkerrr. 17.00 uur, sluitingstijd.
Daarna over de voetgangersbrug de stad in. Stokstraat in, een zijstraat in en kijken naar de Romeinse thermen (Cultuurwijzer) waarvan de fundamenten in het plaveisel zijn afgebeeld. Vervolgens ging ik naar het punt aan de Maas waar de Romeinse brug (Wikipedia: Eerste Romeinse brug Maastricht, stichting Romeinse brug Maastricht, Archeologie-manifestatie) heeft gelegen. Boeiend. Ik wandel onder de eerste boog van de Servaasbrug door. Links, rechts, Markt schuin oversteken, links, tweede links...
Zou er een leuke film draaien in Lumière? Jawel, diverse. 'il y a longtemps que je t’aime' lijkt me mooi. 'elegy' is ook wel wat voor mij. 'sagan' weet ik niet. Woensdag wil ik 'sogyal rinpoche' wel zien. Het is nog bijna twee uur tot de eerste. Dat is te lang vind ik. Ik wandel de regen in. Verder. Langs het Vrijthof. En verder. Op zoek naar de universiteitsbibliotheek. Ik herken plots de verschillende stadsmuren (gemeente Maastricht: 'Vestingbouw...'. Die uit de dertiende eeuw (1229) en die uit de viertiende (ca. 1350). Ook de uitbreiding uit 1516 rondom de 'nieuwe stad' zie ik. Dan vind ik het tijd om naar huis te gaan. Ik kies voor de Servaasbrug. Bij de fotograaf op de hoek, Fotostudio Wyck kijk ik naar diverse doeken. Eerst de panorama's daarna de katten / poezen en mooie babyfoto's.
Het station is niet ver. Durum kebab geurt me tegemoet. Ik loop er aan voorbij. Diverse hotels laat ik links liggen. Bij het station houdt een aardige fietster halt voor me. Ik loop de hal in en zie dat mijn trein over twee, drie minuten vertrekt. Even doorlopen en... gehaald.
zondag 5 oktober 2008
Maastricht, o.a. Centre Ceramique
dinsdag 24 juni 2008
Archeologie in het Brabantse land
Zaterdag mocht ik genieten van een excursie door het Brabantse land onder leiding van Nico Arts. Langs de plek van een Romeinse villa bij Hoogeloon, een grote bronstijd grafheuvel ("... de Zwarte Berg aan de Groenstraat (ook wel Smousenberg genoemd)..."), gereconstrueerde grafheuvels bij Halfmijl / Toterfout, het vrij in het veld liggende kerkterrein met daarop een eenzame kerktoren bij Oostelbeers en meer... (o.a. een grote vuursteenvindplaats).
Dit alles gelardeerd met mooie verhalen over Gerrit Beex, Planken, Brunsting, van Giffen, Glasbergen en meer amateurs en 'professionals' in de archeologie. Erg leuk was de ontmoeting met de familie Beex en vrienden / bekenden(?). Zij waren de palenkrans van een grafheuvel aan het reconstrueren en niet geheel toevallig op de 21e juni!
- ... Hoogcasterseweg in Hoogeloon sporen ... van een Romeinse villa.... ;
- De Zwartenberg van Hoogeloon;
- De Zwartenberg van Hoogeloon;
- Wikipedia: Hoogeloon # geschiedenis;
- Grafheuvels;
- Wikipedia: Toterfout;
- Wikipedia: Oostelbeers.
vrijdag 20 juni 2008
Leuke ervaringen
Het is erg leuk om mee te maken dat o.a. een fibula, munt en stukje glazen armband worden gevonden. De eerste twee Romeins. Het laatste waarschijnlijk IJzertijd / La Tène.
Wikipedia: La Tène, IJzertijd, Romeinen in Nederland
donderdag 5 juni 2008
Update JoG - 0801
Komend weekend ga ik naar het eerste 'Weekend van de Archeologie'. Ga je ook? Leuk, dan zie ik je daar misschien.
De excursie afgelopen zaterdag met de Archeologische Vereniging Kempen- en Peelland naar de veronderstelde plek van de Germaans - Romeinse Varusslag bij Kalkriese was gezellig. De Varusslag is in Nederland beter bekend als de slag bij het Teutoburgerwoud. Het museum ter plekke sprak mij niet zo aan. Veel vormgeving en met name daardoor een voor mij onoverzichtelijk geheel. Bovendien vind ik behalve de vele Romeinse munten de 'bewijzen' voor het plaatsen van de Varusslag op die plek weinig overtuigend gepresenteerd. Naar verhouding liggen er weinig resten van soldaten-uitrusting, (nood)graven, etc. in de tentoonstelling. Ik weet niet wat er daar misschien wel van is gevonden. Eigenlijk vind ik het park en de reconstructie van de Germaanse paden en wal meer overtuigend. Ook in het park veel 'design'. Wat mij betreft te veel. Het idee om ijzeren platen, enigzins willekeurig als paden neer te leggen vond ik dan wel weer mooi en prettig. Hoewel ik een gemaaide baan in hoog gras minstens zo mooi vind. Maar ja, met veel bezoekers is zo iets natuurlijk niet duurzaam.
Daarna hebben we nog een tussenstop in Münster gemaakt om de kathedraal te bezoeken. Die is in de oorlog 1940 - 1945 zo zwaar beschadigd dat het merendeel van wat je ziet is her-opgebouwd en dat oogt en voelt vrij modern. Ik vind het wel mooi. In de aangrenzende (klooster?)rondgang zijn mooie oude natuurstenen voorstellingen (panelen) en beelden te vinden. Die deden mij verlangen naar een kijk op die kathedraal zoals die er voor de bombardementen uit moet hebben gezien. En mij blijft ook fascineren hoe ik me de be- en geschilderde kerken in de middeleeuwen moet voorstellen. Dit sinds ik in Amiens in Noord-Frankrijk de voorgevel van de kathedraal aldaar een keer in kleur uitgelicht heb gezien. Echt indrukwekkend!
Dinsdagavond heb ik nog enkele scherven, een munt, riemhanger en twee ondefinieerbare stukken metaal gezien uit Heel. Van of van nabij een Romeinse begraafplaats aldaar. Ik was onder de indruk van het gewicht en de groote van die munt. Wow.
Wikipedia: Kalkriese, Slag bij het Teutoburgerwoud (ook wel Varusslag), Münster, Amiens, Heel
Gerelateerd:
- Clades Variana (The Varus Disaster).
dinsdag 20 mei 2008
Inloopavond Studiegroep Leudal
Vanavond was ik voor de tweede keer bij de Studiegroep Leudal in Haelen. We hebben het eerst gehad over de noodopgraving in Heel (Catualium). Wat een blunder van de gemeente om een bouwvergunning af te geven in een gebied aansluitend aan een bekend Romeins grafveld.
Daarna hebben we vondstmateriaal van een andere locatie in Heel bekeken. Voor het merendeel ook Romeins.
Dat is weer heel wat anders dan in een 19e eeuwse context graven in de insteek van een waterput zoals ik zaterdag deed.
